تبلیغات
گذرگاه - مطالب معرفی انواع مسیونری و سازمانهای تبشیری مسیحی
گذرگاه
گذر گاه
نوشته شده به دست گذر گاه
نظرات

هزار انجیل #62

کتاب مقدس شاه جیمز King James - انجیل جنوا (Geneva Bible)


کتاب مقدس مسیحیان،‌ عمدتا به دو زبان عبری و یونانی نگاشته شده است. از آنجا که این دو زبان به مرور زمان، جای خود را به زبان‏های جدید داده بودند، استفاده از این کتاب‏ها برای مردم مشکل شده بود و نیاز به ترجمه‏ی این کتاب‏ها به زبان رایج به وجود آمده بود. تا قرن هفدهم میلادی، ترجمه‏های متعددی از کتاب مقدس به زبان انگلیسی منتشر گردیده بود، از جمله این ترجمه‏‌ها می‏توان به ترجمه‌‏های "تیندل"، "مثیو کاوردیل"، "وایت چرچ" و "جنوا" و "کتاب مقدس اسقفان" اشاره کرد.

 

هر یک از این ترجمه‏ها دارای نقاط قوت و ضعف خاص به خود بودند. در اوایل قرن هفدهم،‌ زمانی که "جیمز اول" بر اریکه­ی پادشاهی تکیه زد، پیشنهاد داده شد تا ترجمه‏ی انگلیسی جدیدی از کتاب مقدس تهیه گشته،‌ در دسترس مردم قرار گیرد. این پیشنهاد با استقبال پادشاه روبرو گردید و با دستور مستقیم پادشاه، کشیشان مسیحی به تکاپو افتادند تا ترجمه‏‌ای روان و مقبول را ارائه کنند.

 

در کنفرانسی که به دستور پادشاه در دیوان همپتون برگزار شد، یکی از حاضران به نام جان رینولدز که سرپرست "دانشکده متون مسیحی آکسفورد"بود پیشنهاد کرد تا ترجمه ای جدید از کتاب مقدس به زبان انگلیسی تهیه شود. پادشاه نیز از این پیشنهاد رینولدز استقبال کرد و دستور تدوین ترجمه­ی جدید را صادر کرد.

 

او در این دستور، تأکید کرد که ترجمه‏ی مذکور با استفاده‏ی مستقیم از متون اصلی عبری و یونانی تهیه گردد و بدون شرح و حاشیه باشد تا بتواند در کلیساهای انگلستان مورد استفاده عموم قرار گیرد.

 

به زودی پنجاه قانون و ضابطه نیز برای تدوین این مجموعه تهیه و تنظیم گردید تا مترجمان از اعمال سلیقه‏های شخصی به دور باشند و بر اساس معیارها و قوانینی یکسان به ترجمه بپردازند.

 

در نخستین بند از این قانون، آمده بود:

«ترجمه متداول که در کلیساها مورد استفاده است و به نام "کتاب مقدس اسقفان"خوانده می شود می بایست در ترجمه مورد تبعیت قرار گیرد و تغییرات اندکی در آن مجاز خواهد بود» .

 

در قانون ششم گفته شده بود که هیچ توضیحی نیز در حاشیه نباید ذکر شود: «اما تنها برای توضیح لغات عبری یا یونانی که امکان فهم آن بدون توضیح وجود ندارد، توضیحی مختصر و مناسب در متن گنجانده شود».

 

در قانون چهاردهم نیز توضیح داده شده بود که در صورت توافق مترجمان بر لزوم ترجمه بهتر می­بایست از ترجمه­های "تیندل"، "مثیو کاوردیل"، "وایت چرچ" و "جنوا" استفاده شود.

 

در سال 1604میلادی، کار ترجمه توسط گروهی از کشیشان و پژوهشگران الهیات مسیحی آغاز گردید. مترجمان که تعداد آن ها 47 الی 54 نفر بود، در شش گروه و در سه منطقه مختلف مشغول ترجمه گردیدند. 

 

از این شش گروه، سه گروه مسئول ترجمه عهد عتیق، دو گروه مسئول ترجمه عهد جدید و یک گروه به عنوان مترجمان بخش اپوکریفایی تعیین شده بودند. این ترجمه به مدت هفت سال به طول انجامید و در سال 1611 به پایان رسیده و منتشر گردید.

 

علی‏رغم آنکه این ترجمه به دستور پادشاه تهیه شده بود و تعداد قابل توجهی از عالمان مسیحی دست‏اندر کار ترجمه آن بودند، اما این ترجمه چندان سریع نتوانست جایگاه خود را در جامعه مسیحی به دست آورد و نیم قرن طول کشید تا توانست جایگاهی را برای خویش پیدا کند.

 

به هر حال پس از گذشت نیم قرن این نسخه توانست جای ترجمه رایج آن زمان یعنی ترجمه جنوا (Geneva Bible) را در میان مسیحیان به دست آورد و تا سه قرن به عنوان ترجمه معتبر و رایج کتاب مقدس در میان انگلیسی زبانان مورد استفاده قرار گیرد.

 

اندک‏زمانی پس از انتشار این ترجمه، نسخه های متفاوتی از آن به وجود آمد که با یکدیگر در متن متفاوت بودند. اولین ترجمه اصلاح شده این متن در سال 1769توسط "بنجامین بلینی" از آکسفورد منتشر گردید؛ نسخه ای که وی چهل سال برای آن زحمت کشیده بود.

 

با این وجود، نسخه ای از این ترجمه تحت عنوان "نسخه معتبر" (TheAuthorized Version) که توسط هیچ پادشاه یا پارلمانی به رسمیت شناخته نشده بود به عنوان نسخه متداول در برتانیای کبیر مورد استفاده قرار گرفت.

 

 پژوهش‏های دانشمندان در مورد ترجمه کینگ جیمز در قرن نوزدهم آنان را متوجه این نکته کرد که این ترجمه، سرشار از غلط و اشتباه است و همین مسأله، نیاز به تصحیح این ترجمه را می طلبید. در نتیجه ترجمه‏های دیگری با هدف تصحیح این ترجمه ارائه گردید که از جمله می‏توان به "نسخه انگلیسی اصلاح شده" (Revised English Version) اشاره نمود.

 

این نسخه تجدید نظر شده، توسط 54 کشیش مسیحی از فرقه‌‏های مختلف که البته بیشتر آنها انگلیکن بودند ارائه شد. در بازبینی این ترجمه، کشیشان متدیست، پرزبیتری، کانگریگیشنال، باپتیست و حتی یک نفر از فرقه موحدان حضور داشتند. در این نسخه در حدود سی هزار تغییر نسبت به نسخه اصلی اعمال گردید.

 

بخش عهد جدید این نسخه در سال 1881 منتشر گردید و نسخه ‏ی کامل این مجموعه در سال 1885میلادی با لیستی از تغییرات اعمال شده در آن منتشر شد. نسخه آمریکایی این اثر نیز در سال 1901منتشر گردید. البته هیچ یک از دو نسخه آمریکایی و انگلیسی این اثر نتوانستند جای نسخه اصلی کینگ جیمز را بگیرند.

 

آخرین ترجمه ای که بر اساس نسخه کینگ جیمز (البته به همراه ترجمه تیندل) ارائه شد، عنوان "نسخه معتبر اصلاح شده" را به خود گرفت. بخش عهد جدید این نسخه در سال 1946، عهد قدیم آن در سال 1952 و بخش اپوکریفا در سال 1957 تکمیل و ارائه گردید. در سال 1977 این نسخه به شکل مبسوط تری ارائه شد که در آن کتاب‏های سوم و چهارم مکابیان به همراه مزمور 151 (که برگرفته از ترجمه سبعینیه بود) گنجانده شد، به همین دلیل، این نسخه، مورد پذیرش کلیساهای ارتدوکس شرقی نیز قرار گرفت.

 

همچنین از دیگر نسخه هایی که بر اساس این ترجمه ارائه شد، می توان به نسخه ای اشاره کرد که توسط "جان وزلی" تهیه گردید و در آن حدود 150 اشکال و غلط موجود در این ترجمه اصلاح شده بود.

 

 به شهادت استادان زبان شناسی، زبان یونانی، این ترجمه مشتمل بر اشکالات و غلط‏های فراوانی می‏باشد. یکی از نقاط تاریک در مورد این ترجمه، آن است که افزون بر غلط ها و اشتباهات آن، که شاید بتوان آنها را اشتباهات ناخواسته تلقی کرد،‌ تحریفی آشکار از سوی مترجمان این اثر صورت پذیرفته است. با مراجعه به رساله‏ی اول یوحنا می‏توان دریافت که مترجمان در این رساله دست برده‏اند و با تحریف دو آیه از این رساله، در پی آن برآمده‏اند که دلائلی کتاب مقدسی برای آموزه‏ی تثلیث ارائه دهند.

 

ابتدا متن اصلی کتاب مقدس را ذکر کرده و سپس ترجمه‏ ی تحریف شده‏ کینگ جیمز را ذکر می‏‌کنیم.

 

در ترجمه‏‌های موجود از آیات هفتم و هشتم باب پنجم از رساله‏ی اول یوحنا می‏‌خوانیم:

«زیرا سه هستند که شهادت می‌دهند، یعنی روح و آب و خون؛ و این سه یک هستند».

 

این ترجمه، ترجمه ای است که بر مبنای متون یونانی موجود از این رساله صورت گرفته است و در تمامی متون موجود، این آیه به همین شکل ترجمه شده است اما شگفت آنکه، مترجمان ترجمه‏ کینگ جمیز با تحریف این آیه آن را اینگونه ترجمه کرده‏اند:

There are three that testify in heaven, the Father, the Word and the Holy Spirit, and these are one. And there are three that testify on earth, the Spirit, the water and the blood.

«سه (چیز) هستند که در آسمان شهادت می‏‌دهند، پدر، کلمه و روح‏القدس؛ و این سه، یکی هستند. و سه (چیز) هستند که بر روی زمین شهادت می‏دهند، روح، آب و خون».

 

با مشاهده‏ی این آیه به روشنی می‏توان دریافت که مترجمان با خیانت در ترجمه، ‌در صدد ارائه‏ی مستندی کتاب مقدسی برای آموزه‏ی تثلیث و اثبات سه اقنوم و نیز اتحاد آنها بوده‏اند.

 

این تحریف عمدی را برای اولین بار اراسموس کشف نمود. وی اظهار داشت که این ترجمه از متن مذکور را در هیچ یک از نسخه های یونانی کتاب مقدس نمی‏توان یافت و بنابراین، ترجمه مذکور، ساختگی است و تحریف کتاب مقدسی می‏باشد.

 

با گذشت نزدیک به چهار قرن از زمان ارائه‏ی این ترجمه، زبان انگلیسی دستخوش تغییر و تحول‏های زیادی در ساختار و نیز کلمات کاربردی و رایج گردید. همین امر برخی را واداشت تا نسخه‏ای به‏روزشده از این ترجمه را تهیه کنند. این نسخه تحت عنوان New King James Version منتشر گردید و لغات قدیمی این ترجمه را که منسوخ شده بود تغییر داده و در حقیقت متنی روان و ماطبق با لغات رایج را ارائه نمود.

 

این ترجمه که در سال 1982میلادی از سوی طرفداران ترجمه کینگ جیمز منتشر گردید، تا حدود زیادی به ترجمه کینگ جیمز وفادار ماند.

 

افزون بر این نسخه‏های تجدید نظر شده، ترجمه‏های دیگری نیز وجود دارد که اصلا مبتنی بر این ترجمه نیست و امروزه در جوامع انگلیسی‏زبان رواج دارد.

 

البته باید توجه داشت که برخی از مسیحیان همچنان این ترجمه را مقدس می‏دانند. مسیحیان اونجلیکال از جمله گروه‏هایی هستند که ارزش خاصی برای ترجمه کینگ جمیز قائلند.

 

اعتقاد به این ترجمه، در میان اونجلیکال‏های افراطی که امروزه به "بنیاد گرایان" شناخته می‏‌شوند در مرتبه‏ای بالاتر قرار دارد چرا که از نظر آن‏ها، ترجمه‏ی کینگ‏ جیمز یگانه ‏ترجمه‏ی مقدس و معتبر کتاب مقدس می‏‌باشد.

 

برای دیدن كلیپ‌های مستند و مطالب بیشتر به کانال تلگرام ما رجوع بفرمایید

https://t.me/goghT


تاریخ : چهارشنبه 25 مرداد 1396
ساعت : 04:10 ق.ظ
لینک ثابت
گذر گاه
نوشته شده به دست گذر گاه
نظرات

هزار انجیل #61

انجیل همسر عیسی مسیح -  GosJesWifeThe Gospel of Jesus’s Wife

 

این انجیل در نجع حمادی به دست آمده که بر روی پاپیروس نوشته شده و به انجیل همسر عیسی مسیح معروف می باشد. دانشمندان در حال بررسی بیشتر این انجیل هستند.

 

در این انجیل که به زبان قبطی نوشته شده است آمده: عیسی هرگز بر صلیب کشیده نشد بلکه کسی دیگری به جای او بر روی صلیب رفت . عیسی مسیح عمری طولانی داشت و ازدواج کرد.

 

برای دیدن كلیپ‌های مستند و مطالب بیشتر به کانال تلگرام ما رجوع بفرمایید

https://t.me/goghT


تاریخ : چهارشنبه 25 مرداد 1396
ساعت : 04:06 ق.ظ
لینک ثابت
گذر گاه
نوشته شده به دست گذر گاه
نظرات

هزار انجیل #60

پنج کتاب اعمال رسولان

 

پنج کتاب در مورد آداب و سنن حواریون مسیح توسط Hypomnemata و شخص دیگری به نام Hegesipps در حدود 180 میلادی نوشته شد و تا قرن 16 میلادی دست نوشته هایی از این پنج کتاب موجود بوده است، ولی اکنون به مانند نوشتارهای پاپیاس فقط فرازهایی از آن در دسترس قرار دارد.

 

برای دیدن كلیپ‌های مستند و مطالب بیشتر به کانال تلگرام ما رجوع بفرمایید

https://t.me/goghT


تاریخ : چهارشنبه 25 مرداد 1396
ساعت : 04:04 ق.ظ
لینک ثابت
گذر گاه
نوشته شده به دست گذر گاه
نظرات

هزار انجیل #59

انجیل پاپیاس

 

پاپیاس یکی از همراهان یوحنای حواری (رسول عیسی مسیح) بود. ایرنئوس و اویسب از پنج کتابی که توسط پاپیاس نوشته شده یاد کرده و محتوای آنرا مربوط به سخنان عیسی مسیح معرفی نموده اند. تنها پاره ای از این نوشتار موجود است. سال تولد نویسنده بین 60 الی 70 میلادی و تاریخ نگارش این نوشتار بین سالهای 90 الی 140 میلادی برآورد گردیده است.

 

برای دیدن كلیپ‌های مستند و مطالب بیشتر به کانال تلگرام ما رجوع بفرمایید

https://t.me/goghT


تاریخ : چهارشنبه 25 مرداد 1396
ساعت : 03:59 ق.ظ
لینک ثابت
گذر گاه
نوشته شده به دست گذر گاه
نظرات

هزار انجیل #58

رساله بارناباس

 

تیش دورف در سال 1859 میلادی متن یونانی آنرا کشف نمود. ناگفته نماند که متن مزبور قبلا بصورت بسیار پراکنده و ناقص وجود داشت. سپس در سال 1875 میلادی برین نیوس بخش های دیگری از این نوشتار را که قدمت آن به سال 1065 میلادی بر می‌گردد به متن یونانی کشف شده توسط تیش دورف اضافه نمود.

 

محتوای این متون کشف شده عبارتند از:

1- معنای واقعی قربانی و آداب روزه گرفتن 2- نجات در آخر زمان و بصورت انسان درآمدن عیسی مسیح و پایان کار او  3- زندگی عیسی مسیح و ایمان او 4- معنای واقعی ختنه و آداب غذا خوردن 5- تعمید و صلیب 6- عیسی فرزند داوود نیست بلکه پسر خداست 7- معنای سبت (شنبه روز تعطیل رسمی یهودیان) 

 

آبای اولیه کلیسا در ابتدای قرن سوم از وجود این نوشتار اطلاع داشتند و نگارش آن را به بارناباس شاگرد پولس نسبت می دهند.

 

پژوهشگران کنونی می گویند این نوشتار با یکدیگر تناسبی ندارند و در برخی از موارد متناقض نیز می باشند.

 

نویسنده این متون از حواریون و یا شاگردان آنها نبوده، بلکه شخصی ناشناس آن را نوشته است. زیرا در نوشتار درباره تجدید بنای معابد توسط رومیان در اورشلیم سخن گفته که این رخ داد مربوط به سال 130 میلادی است. بنابر این نگارش آن می بایستی پس از این تاریخ باشد و بین 130 تا 140 میلادی تخمین زده می شود.

 

در نتیجه بارناباس همراه و شاگرد پلوس نمی توانسته بیش از یکصد و پنجاه سال زنده باشد و دست بقلم ببرد. ضمنا پژوهشگران اذعان دارند که این نوشتار در اسکندریه تدوین گردیده است.

 

برای دیدن كلیپ‌های مستند و مطالب بیشتر به کانال تلگرام ما رجوع بفرمایید

https://t.me/goghT


تاریخ : چهارشنبه 25 مرداد 1396
ساعت : 03:55 ق.ظ
لینک ثابت
گذر گاه
نوشته شده به دست گذر گاه
نظرات

هزار انجیل #57

ترانه های مسیحی

 

این نوشتار شامل 42 ترانه است که به زبان سوری می باشد و به زبان قبطی نیز ترجمه گردیده. بخشی از ترانه های مزبور که بصورت دست نویس است در سال 1909 به وسیله "هریس جی رندل" کشف گردید و بخش نهایی آنرا پژوهشگری دیگر به نام اف سیبورکیت پیدا نمود. برخی از آبای کلیسا از این نوشتار در مطالب خود یاد نموده اند.

 

برای دیدن كلیپ‌های مستند و مطالب بیشتر به کانال تلگرام ما رجوع بفرمایید

https://t.me/goghT


تاریخ : یکشنبه 22 مرداد 1396
ساعت : 12:40 ب.ظ
لینک ثابت
گذر گاه
نوشته شده به دست گذر گاه
نظرات

هزار انجیل #56

معرفی شش متن مقدس مسیحی دیگر از عهد جدید (انجیل)

 

انجیل پشیتا، پشیطا یا پشیطتا

این انجیل سریانی، نسخه معیار کتاب مقدس در کلیساهای مسیحی آشوری است.

 

اعمال پطرس

این نوشتار احتمالاً بین سالهای 180 تا 190 میلادی در آسیای صغیر به زبان یونانی تدوین گردیده است. موضوع آن مربوط به شرح حال زندگی پطرس حواری است که 12 سال در اورشلیم (بیت المقدس) ماند سپس به شهر روم رفت و شخصی به نام سیمون هم او را در این سفر همراهی کرد و در همین شهر هم کشته شد. فقط دو سوم از این اثر باقی مانده است.

 

اعمال پولس

تاریخ این نوشتار به سال 200 میلادی یا اندکی پیش از آن بر می گردد و موضوع آن شرح سفرهای پولس در آسیای صغیر است.

 

اعمال اندریاس برادر پطرس

اصل آن یونانی است و نویسنده آن ناشناس می باشد.

 

اعمال یوحنا

اصل این اثر یونانی است و در حال حاضر فقط دوسوم از این نوشتار باقی مانده و موجود می باشد.

 

اعمال توماس

اصل آن سوری می باشد و به زبان یونانی ترجمه شده است. این اثر بطور کامل و بدون نقص وجود دارد و از بین نرفته است.

 

برای دیدن كلیپ‌های مستند و مطالب بیشتر به کانال تلگرام ما رجوع بفرمایید

https://t.me/goghT


تاریخ : یکشنبه 22 مرداد 1396
ساعت : 12:37 ب.ظ
لینک ثابت
گذر گاه
نوشته شده به دست گذر گاه
نظرات

هزار انجیل #55

رساله دیداکه، آموزه دوازده حواری

 

دیداکه یا آموزه دوازده پیام‌آور، از رساله‌های اولیه و کوتاه مسیحی است که بیشتر پژوهندگان، آن را متعلق به اواخر سده یکم یا اوایل سده دوم میلادی می‌دانند. دیداکه قدیمی‌ترین دستورالعمل موجود در مورد انضباط کلیسایی است که برای مسیحیان نوکیش نگارش شده ‌است. این کتابچه که محتوای آن را به پدران پیام‌آور (آباء رسول) مسیح نسبت می‌دهند توسط مؤلفی ناشناس در سوریه و به زبان یونانی نوشته شده ‌است. واژه یونانی دیداخه به معنای «آموزه» است.

 

متن دیداکه که بخشی از آن قدیمی‌ترین کتابچه راهنمای تعلیمات دینی مسیحیت را تشکیل می‌دهد از سه بخش تشکیل شده ‌است. این سه بخش به موضوعات اخلاق مسیحی، آیین‌هایی مانند غسل تعمید و عشای ربانی، و سازمان ‌دهی کلیسا می‌پردازند. دیداکه از نمونه‌های آغازین متون معروف به دستورنامه‌های کهن کلیسا به ‌شمار می‌آید.

 

در اواخر سدهٔ چهارم میلادی که کتب قانونی عهد جدید تدوین می‌شد، کتاب دیداکه نیز برای قرارگیری در فهرست این کتب پیشنهاد شد و اما به این دلیل که نویسندهٔ آن از زمرهٔ پیام ‌آوران تراز اول نبوده، این پیشنهاد پذیرفته نشد. متن دیداکه که از دست رفته بود در سال ۱۸۷۳ توسط اسقف اعظم، فیلوتئوس برینیوس در کتابخانه ارتدوکس شرقی اورشلیم در میان مجموعه‌ای به نام دفترنامه اورشلیم Codex Hierosolymitanus پیدا شد.

 

برای دیدن كلیپ‌های مستند و مطالب بیشتر به کانال تلگرام ما رجوع بفرمایید

https://t.me/goghT


تاریخ : یکشنبه 22 مرداد 1396
ساعت : 12:34 ب.ظ
لینک ثابت
گذر گاه
نوشته شده به دست گذر گاه
نظرات

هزار انجیل #54

انجیل مورمون

 

مورمونها یک فرقه مذهبی هستند که خود را پیروان راستین عیسی مسیح میدانند. ایشان جماعت خود را به نام کلیسای عیسی مسیح وابسته به مقدسین روز های آخر میخوانند. این فرقه با داشتن مکاشفات جدید و اضافه کردن کتابهای دیگر در کنار کتاب مقدس (تنها منبع مورد موثق و اعتبار) خود را از مسیحیت اصیل جدا کردند. توانایی مالی بالا باعث باعث نفوذ و تاثیر زیاد این فرقه در میان ملیتهای مختلف در کشورهای مختلف دنیاست.

 

ژورف اسمیت، بنیانگذار فرقه مورمونهاست. او در سال 1820 زمانی که 15 ساله بود، به گفته خود رویایی از جانب خدا دریافت کرد که در آن به او گفته شد همه کلیساها در اشتباهند و او نباید به هیچکدام بپیوندد. ژورف مجددا در 18 سالگی رویایی دیگر دریافت کرد که در آن از جانب فرشته ای به نام مورونی به او ماموریتی عظیم داده شد تا به دنبال الواح طلایی و لوحههای قدیمی بگردد.

 

سرانجام در سال 1830 پس از به دست آوردن این الواح و ترجمه آنها این کتابها به عنوان کتابهای مورمونها انتشار یافت. اگر چه ژورف اسمیت از شرایط تحصیلی خوبی برخوردار نبود، اما با پیدا کردن عینک مخصوص در کنار الواح طلایی و گذراندان سه سال در خلوت و در پس پرده موفق به ترجمه متون شد و در انتها الواح طلایی را به فرشته باز پس داد. اسمیت به عنوان بانی این فرقه در سال 1843 تعدد زوجات را متداول کرد و این عمل او باعث عدم محبوبیت مورمونها از جانب روزنامه نگاران و سازمان های دیگر شد. اسمیت و برادرش، هیرام پس از سه روز بازداشت از طرف حکومت ایالتی ایلینویز در سال 1844 توسط افرادی مسلح که به زندان نفوذ کردند، کشته شدند. بدین شکل اسمیت به عنوان اولین پیامبر و شهید این فرقه نام گرفت.گفته شده که اسمیت در هنگام مرگ دارای 48 همسر بود.

 

مورمونها علاوه بر کتاب مقدس، سه کتاب دیگر را در کلیسای خود به رسمیت می شناسند. این کتابها عبارتند از: کتاب مورمونها، اصول و پیمانها، و کتاب مروارید گرانبها. کلیسای مورمون، سخنان پیامبران زنده خویش را در حد کتابهای مقدس می‌دانند.

 

مهاجرت افرادی است بنام جاردیتها که پس از واقعه تاریخی سقوط برج بابل به سوی امریکا رهسپار شدند و به خاطر بت پرستی و ارتداد از بین رفتند. مهاجرت بعدی در سال 600 قبل از میلاد به وقوع پیوست که در آن گروهی از یهودیان به فرمان خداوند و قبل از سقوط توسط بابلی ها، اورشلیم را ترک کردند. این گروه که توسط شخصی به نام لحی و پسرش، نافی رهبری میشدند، از اقیانوس اطلس عبور کردند و به جنوب امریکا رسیدند. در آنجا آنان به دو گروه رقیب تقسیم شدند که عدهای طرفدار نافی و عدهای دیگر طرفدار برادرش، لامان گشتند. خدا لامان را به خاطر نااطاعتی لعنت کرد و به این خاطر، رنگ پوست او و خانوادهاش تیره شد. سرخپوستان امریکا از نژاد لامانها هستند. نافی که مطیع و وفادار به احکام خداوند بود، افتخار این را پیدا کرد که عیسی مسیح قیام کرده را ملاقات کند. در این ملاقات، انجیل واقعی و راستین توسط عیسی مسیح به آنان موعظه شد. در ادامه اختلافات بین لامان و نافی لامانها دست به نابودی زدند، ولی یکی از آنان به نام مورمون زنده ماند و قبل از مرگ تمام این وقایع را بر روی الواحی ثبت کرد. این لوحه ها به وسیله "مورونی"، پسر مورمون زیر خاک مدفون شد. 1400سال بعد مورونی به صورت فرشته ای بر ژوزف اسمیت (بنیانگذار این فرقه) ظاهر شد و محل الواح را به او نشان داد.

 

مجموعهای از مکاشفات ژوزف اسمیت است که در مورد کلیسای مسیح در روزهای آخر، مقام کاهنان و پیشگوییهای آینده سخن می‌گوید.

 

کتاب مروارید گرانبها، این کتاب شامل سه بخش عمده است:

نخست، کتاب ابراهیم که ترجمه یک پاپیروس مصری است، در سال 1835 توسط اسمیت ترجمه و چاپ شد. او مدعی بود که این طومارها توسط ابراهیم در  4000سال پیش نوشته شده است.

 

دوم، کتاب موسی مجموعه مکاشفات ژوزف اسمیت است که گفته میشود از کتاب و شریعت موسی گم شده است. در این کتاب اطلاعاتی در مورد آفرینش جهان آورده شده است.

 

سوم، نوشته های ژوزف اسمیت که شامل اساسنامه، منتخباتی از تاریخ کلیسای مورمون و الهاماتی است که موسس این فرقه دریافت کرده است.

 

مورمونها به تثلیث معتقد هستند، اما تفسیر آنان از این آموزه با تفسیر مسیحیت ارتدکس در تضاد است. در تعلیم مورمون پدر، پسر و روح القدس سه خدا هستند که در ذات و ماهیت متفاوتند. پدر دارای گوشت و استخوان است که زمانی انسان بوده و سپس به مقام خدایی رسیده است. بر این اصل، هر انسانی این توانایی را در خود دارد که خدا شود. آنان میگویند که خدای پدر نیز دارای پدری بوده و به طور جسمانی از مادرش متولد شده است. خدای مورمونها اسیر تکامل و تغییرپذیری است.

 

مسیح با انسانهای دیگر تفاوت چندانی ندارد. او اولین روح خلق شده توسط خداست که نامش قبل از زندگی بر روی زمین یهوه بوده است. او ابدی است، اما نه تنها او بلکه همه انسانها در روح ابدیاند. طبق این نظریه مسیح یکی از روحها بوده که جسم گرفت و اینک یکی از خدایان شده است. پس فرق مسیح و انسانها نه در ذات، بلکه در ترتیب زمانی جسم پوشیدن است. طبق این استدلال، کلیسای مورمون مسیح را برادر ارشد ما معرفی میکند. مسیح بیگناه و در هدف با خدا یکی است، اما او خدای مجسم شده نیست. او از تعدد زوجات حمایت کرده و در روی زمین با مریم، مرتا و مریم مجدلیه ازدواج کرده و بچهدار شده است.

 

روح القدس با روح خدا متفاوت است و می توان آن را یک روح غیر شخصی نامید که مانند مایعی سیال در انسانها به میزان متفاوتی قرار دارد. روحالقدس تنها با دستگذاری کشیشهای مورمون به اشخاص عطا می‌شود.

 

عمل مسیح به عنوان کفاره گناهان تنها قادر است که گناهان پیشین را پاک کند. به همین منظور انسان برای برای تحصیل نجات باید به اعمال نیکو دست یابد. عادل شمردگی توسط ایمان مردود است و نجات شامل ایمان به مسیح، توبه، تعمید آب، اعمال نیکو و تعمید روحالقدس با دستگذاری کشیشان مورمون است. این نجات فرایندی است که به خدا شدن منتهی میشود. همچنین باید گفت که در خارج از کلیسای مورمون نجات وجود ندارد.

 

از این جهت که تعمید آب توسط کلیسای مورمون برای تحصیل نجات ضروری است، مورمونها علاقه زیادی به شجره نامه های خانوادگی دارند و سعی میکنند اجداد و نیاکان خود را شناسایی کرده و به نیابت از آنان تعمید یابند.

 

با اینکه ادعا میشود کتاب مورمون در سال 428 میلادی نوشته شده است، ولی حدود 25000 کلمه آن عینا از ترجمه انگلیسی کتاب مقدس (King James version) که در سال 1611 میلادی به چاپ رسیده، برداشته شده است. کلماتی که از زبان عیسی مسیح، پولس، پطرس و یوحنا در انجیل آمده است، در کتاب مورمون از زبان افرادی نقل میشود که سالها قبل از میلاد مسیح میزیسته اند. کتاب مورمون مملو از اشتباهات تاریخی است. شواهد علمی در مورد نژاد سرخپوستان امریکا با ادعای کتاب مورمون اختلاف دارد. طبق این تحقیقات علمی، نسل سرخپوستان شباهت کاملی به نژاد مغولها و مردمان خاور دور دارد. همچنین تحقیقات باستانشناسی تمدن عظیمی را که کتاب مورمون ارائه داده است، تائید نمی‌کند.

 

در تحقیقات زبانشناسی، از زبان مصری اصلاح شده هیچ سخنی به میان نیامده است (زبانی که اسمیت ادعا میکرد کتاب مورمون را از آن ترجمه کرده است). اینکه بومیان اولیه امریکا به این زبان ناشناخته صحبت میکردهاند، به هیچ وجه اعتبار ندارد. این زبان برای متخصصان زبانهای باستانی و حتی مصرشناسان نیز کاملا بیگانه است.

 

تعالیم مورمونها در مورد خدا در مغایرت با کتاب مقدس است. خدای مورمونها زمانی یک بشر بوده و در اثر تکامل به مقام خدایی رسیده است. در صورتیکه کتاب مقدس صریحا اعلام میکند که خدا روح است و هر که او را پرستش کند، باید به روح و راستی بپرستد، انجیل یوحنا فصل 4 آیه 24. کتاب مقدس خدا را غیر قابل تغییر میداند. همانطور که رساله یعقوب فصل اول آیه ۱۷میگوید. از جانب خدا فقط مواهب نیکو و کامل به ما میرسد، زیرا او آفریننده همه روشناییهاست و خدایی است تغییر ناپذیر.

 

وحدانیت خدا در کتاب مقدس بارها مورد تاکید قرار گرفته است. در کتاب اشعیای نبی آمده است که ای جمیع کرانهای زمین به من توجه نمایید و نجات یابید، زیرا من خدا هستم و دیگری نیست. کتاب اشعیا فصل 45 آیه 22 خدا واحد است و در میان خدا و انسان یک واسطه است: انسانی که مسیح عیسی باشد. کتاب دوم تیموتاوس، فصل  2آیه 5. این در حالی است که در تعالیم مورمونها خدایان زیادی وجود دارند.

 

برای دیدن كلیپ‌های مستند و مطالب بیشتر به کانال تلگرام ما رجوع بفرمایید

https://t.me/goghT


تاریخ : یکشنبه 22 مرداد 1396
ساعت : 12:31 ب.ظ
لینک ثابت
گذر گاه
نوشته شده به دست گذر گاه
نظرات

هزار انجیل #53

انجیل برنابا نسخه ایتالیایی و اسپانیایی

 

انجیل «برنابا» که پاپ جلاسیوس بسال 492 میلادی بر تخت پاپی نشست آن را تحریم نمود بدین جهت که آن با دیگر اناجیل مخالف بود زیرا آن انجیل کشته شدن مسیح رد می کرد و به آمدن پیغمر اسلام تصریح داشت. وجود شخصی به نام برنابا فرزند «وعظ» را کسی انکار ندارد، مرقس که انجیل او مأخذ اناجیل کنونی است، شاگرد برنابا بوده. این انجیل قرنها ناپدید بود تا قرن 16 میلادی اسقفی به نام «فراموینو» یک نسخه آن را به زبان ایتالیائی در کتابخانه «اسکوتز» پنجم بدست آورد و آن را پنهان نمود. نسخه ی مذکور بعدها در سال 1738 به کتاب خانه سلطنتی وین انتقال یافته است.

 

در اوائل قرن 18 نیز نسخه ای از آن به زبان اسپانیائی به دست آمد. این نسخه که شامل 222 فصل و 420 صفحه است در اوایل سده هجدهم میلادی کشف شده و متأسفانه گذشت زمان سبب فرسودگی و پوسیدگی صفحات آن شده بود. نسخه مذکور توسط شخصی از اهالی «هدلی»، از شهرهای ایالت همپشیر انگلستان، به صورت امانت در اختیار خاورشناس مشهور، دکتر «سایل» قرار می گیرد. سپس از طریق دکتر سایل به دست دکتر «منکهوس» که یکی از اعضای هیأت علمی دانشگاه سلطنتی آکسفورد بود، می رسد. منکهوس پس از مدتی این نسخه را از زبان اسپانیایی به زبان انگلیسی ترجمه می کند و در سال 1784 م متن مترجم را همراه با نسخه ی اصلی اسپانیایی در اختیار دکتر «هویت» که از اندیشمندان و اساتید برجسته ی زمان خود بود قرار می دهد. از یادداشتی که دکتر «سایل» در آغاز نسخه اسپانیایی نگاشته، چنین برمی آید که این نسخه در اصل توسط مسلمانی «اروغانی» به نام «مصطفی عرندی» از روی نسخه ی ایتالیایی به زبان اسپانیایی برگردانده شده است. اهمیت نسخه ی اسپانیایی در مقدمه ای است که طی آن مشخص می‌گردد که راهبی به نام «فرامرینو» به مجموعه ای از نامه ها و یادداشت های «قدیس ایرنائوس» دست می یابد که شامل تعالیمی علیه پولس و تقبیح اعمال و افکار اوست; و ایرنائوس مطالبش را به انجیلی منسوب به برنابا نسبت می دهد. از این جا اشتیاق راهب فرامرینو برای کشف انجیل برنابا شدت می یابد و در نهایت به آن دست می یابد.

 

بسال 1908 دکتر خلیل سعادت (محقق مسیحی مصری) آن را به زبان عربی ترجمه کرد و اخیراً دانشمند ارجمند حیدر قلی خان سردار کابلی آنرا به فارسی ترجمه نمود و در کرمانشاه بچاپ رسید. در انجیل برنابا گفته شده که کس دیگری به جای عیسی مسیح به صلیب کشیده می شود و بشارت بر آمدن پیامبر بعدی (حضرت محمد ص) می دهد که ایمان به آن حضرت را شرط دخول به بهشت می داند.

 

دکتر خلیل سعادت در مقدمه می نویسد: فرامرینو که کاشف نسخه ایتالیائی و راهبی لاتینی است می گوید: یکی از نزدیکان پاپ سیکیتوس پنجم شدم، روزی از روزها همراه حضرت پاپ به کتابخانه مخصوص او داخل شدم، ناگهان خستگی بر پاپ چیره شد و خواب چشمان وی را فراگرفت، در این زمان من (فرامرینو) به تماشای کتاب های نفیس این کتابخانه پرداخته، شگفت اینکه، نخستین کتابی که به سوی آن دست دراز کردم همین انجیل یعنی نسخه ایتالیائی انجیل برنابا بود، بسیار مشتاق خواندن این کتاب گردیدم، این گنجینه ارزشمند را در یکی از آستین هایم پنهان کردم و پس از برخاستن، از او اجازه خروج گرفتم سپس در تنهائی و با اشتیاق به مطالعه این کتاب ارزشمند پرداختم. وی بعدها با مطالعه انجیل برنابا و قرآن کریم مسلمان گردید.

 

این انجیل مکرر تصریح کرده که آن را برنابای حواری نوشته است. برنابا خود را یکی از دوازده حواری عیسی معرفی می کند و مدعی است که انجیلش را به دستور عیسی مسیح نوشته است و پولس را تحریف کننده و نابود کننده ی تعالیم و شخصیت واقعی عیسی می داند. وی شایعه ی مرگ و قیام پس از مرگ عیسی را خلاف واقع دانسته و آن را اقدام نابخردانه ی رسولان مسیح یا همان حواریون می داند.

 

برنابا در شرح تعالیمی که حواریون و رسولان گمراه به دروغ به نام تعالیم عیسی منتشر ساخته اند به این موارد اشاره می کند: انتشار این شایعه که عیسی پسر خداست; از بین بردن سنت ابراهیمی ختنه; حلال دانستن گوشت های ناپاک. نفی تثلیث و کفرآمیز خواندن این اعتقاد است. در این انجیل عیسی پیامبر خدا معرفی گردیده و به کرار الوهیت یعنی خدا بودن عیسی مسیح  نفی شده است. هم چنین از زبان عیسی مسیح آمده است که، پس از وی شیطان، خدا یا پسر خدا بودن وی را بر سر زبان ها خواهد انداخت و همین اعتقاد خطا، آیین وی را به انحراف خواهد کشاند، به طوری که سی نفر مؤمن حقیقی باقی نخواهند ماند. باب هفتادم انجیل برنابا می گوید که پطرس در جواب عیسی که درباره شخصیت خود از حواریان پرسیده بود، او را پسر خدا خواند. عیسی برآشفت و او را شیطان خواند و دیگر حواریان را از او برحذر داشت. او می خواست پطرس را از خود براند اما دیگر حواریان پا در میانی کردند و پطرس گریست و گفت که از روی نادانی این سخن را گفتم; از خدا بخواه تا مرا بیامرزد. از این سخنان معلوم می شود که پطرس به صورت واقعی عیسی را پسر خدا خوانده و بنابر این، این پطرس است که برای نخستین بار عیسی مسیح را پسر واقعی خدا خوانده است.

 

در قسمتی از انجیل برنابا آمده است که عیسی به گریستن فرمود: «ای برنابا! باید کشف کنم بر تو رازهای بزرگی را که واجب است بر تو آگاهانیدن جهان را به آنها بعد از درگذشتن من.» نگارنده به گریه در جواب گفت: برای من و برای غیر من گریه را بپسند; زیرا ما گناهکارانیم. تو ای آن که پاک و پیغمبر خدایی! خوشایند نیست که گریه زیاد کنی. عیسی فرمود: «باور کن سخن مرا ای برنابا! که نمی توانم گریه کنم به اندازه ای که بر من واجب است. زیرا اگر مرا مردم خدای نمی خواندند، هر آینه معاینه می کردم خدای را چنان که در بهشت دیدار می شد و هر آینه از ترس روز جزا ایمن می شدم. لکن خدای می داند که من بیزارم; زیرا در دل من هیچ خطور نکرد که بیشتر از بنده فقیری محسوب شوم. می‌گویم به تو که همانا اگر من خدای خوانده نشده بودم، هر آینه همان وقت از جهان در می گذشتم و به سوی بهشت برده شده بودم، اما اکنون تا روز جزا به آنجا نمی روم. در این صورت می بینی که گریه بر من واجب است.

 

در این انجیل، عیسی مسیح به آمدن پیامبر اسلام حضرت محمد ص بشارت می دهد. او خود را آماده کننده راه پیامبر اسلام می داند. وی در پاسخ به پرسش آندریاس (یکی از حواریون) می گوید: «او در زمان شما نمی آید، بلکه بعد از شما به چندین سال; وقتی که انجیل من باطل شود و نزدیک است که سی نفر مؤمن پیدا نشود. در آن وقت خدای بر جهان رحم می کند; پس رسول خدا را می فرستد که قرار می گیرد بر سر او ابر سفیدی تا او را یکی از برگزیدگان خدای بشناسد و همانا زود است که ظاهر سازد او را برای جهان.»

 

در این انجیل، عیسی مسیح پیامبر اسلام را از نسل اسماعیل معرفی می کند، نه اسحاق. عیسی مسیح شرط ورود به بهشت را ایمان به پیامبر اسلام دانسته و در مواردی به ذکر شفاعت آن حضرت در روز قیامت پرداخته و ضمن تکریم و بزرگ داشت وجود گرامی پیامبر اسلام، از کیفیت خلقت و پیدایش نور محمدی سخن به میان آورده و از دیدار خویش با پیامبر اسلام در عالم ملکوت سخن گفته است. در انجیل منسوب به برنابا از احکام شریعت موسوی دفاع، و خاصه بر سنت ختنه کردن ذکور تأکید می شود. ویژگی دیگری که می توان گفت انجیل برنابا علی رغم دیگر اناجیل واجد آن است برخی مباحث و موضوعات کلامی ـ فلسفی است که از زبان عیسی نقل شده است; مثل غیر مرکب و متغیر بودن خدا، مفهوم بزرگی خدا، قضا و قدر، معاد جسمانی، معرفی انسان و کیفیت نفس انسانی و حالات و عوارض آن.

 

در این کتاب، بر خلاف اناجیل اربعه، مصلوب واقعی «یهودای اسخریوطی» است، نه عیسی مسیح، در این انجیل آمده است که عیسی مسیح پیش از صعود به آسمان در کوه زیتون کسانی را که پنداشته اند وی مرده و حال از قبر برخاسته است، سرزنش می کند: «حق می گویم به شما که من نمرده ام، بلکه یهودای خائن مرده است.» در این انجیل موضوعات اخلاقی و مواعظ و اندرزهای مختلف مطرح شده است.

 

اکثر نوشته های این انجیل به سنت اسلامی نزدیک است. این نوشته به لحاظ حجم ظاهراً از همه اناجیل موجود مفصل تر است. نویسندگان مسیحی می‌گویند که این نوشته از نسخه خطی به زبان ایتالیایی گرفته شده که تاریخ نگارش آن به قرن شانزدهم میلادی بر می‌گردد. به هر حال تاریخ نگارش این نوشته را قرن 16 و برخی قرن 14 می‌دانند. مسیحیان عصر حاضر می‌گویند که این نوشته را یک مسیحی تازه مسلمان نوشته و هدف او این بوده که انجیلی مطابق دین جدید خود بنویسد.

 

عباس العقاد، نویسنده مسلمان مصری، نویسنده انجیل برنابا را یک یهودی می‌داند. گفته می‌شود که در سندی به زبان لاتین که به پاپ گلاسیوس منسوب است، نام «انجیل به روایت برنابا» آمده و در فهرست نوشته های مردود قرار گرفته است. اما این نوشته شاید غیر از انجیل برنابای موجود بوده است و باز نباید این «انجیل برنابا» را با «رساله برنابا» که کلمنت اسکندرانی و اریجن و دیگران ذکر کرده اند و بعداً متن آن کشف شده، اشتباه کرد. آن رساله نوشته ای است علیه یهودیت که از شریعت و قربانی های یهودی تفسیری معنوی می‌کند و گفته می‌شود که بین سال های 70 تا 150 نوشته شده است. انجیل برنابای موجود، در حالی که هیچ جایگاهی در میان مسیحیان امروزی ندارد و حتی نام آنرا به جهت مخالفت با مسلمانان و انکار عقاید اسلامی مسلمانان، در میان اناجیل اپوکریفایی نیز ذکر نمی کنند. با این حال این انجیل به دلیل رد کردن الوهیت عیسی مسیح و بشارت به آمدن پیامبر اسلام و به صلیب کشیده نشدن عیسی مسیح، بسیار مورد توجه مسلمانان است.

 

برنابا در اصل از یهودیان «سبط لاوی» و از اهالی قبرس بود که در عصر رسولان به آیین مسیحیت گرویده بود. در کتاب مقدس فعلی چندین بار نام برنابا ذکر و به عنوان شخصی ممتاز از او یاد شده است. «و یوسف، که رسولان او را «برنابا» یعنی «ابن الوعظ» لقب دادند، مردی از سبط لاوی و از طایفه ی قبرسی، زمینی را که داشت فروخته، قیمت آن را آورد و پیش قدم های رسولان گذارد تا به نیازمندان دهند. برنابا مردی صالح و شخصی مهربان و پر از روح القدس و ایمان بود. در نتیجه مردم دسته دسته به خداوند ایمان آوردند.»

 

از مطالب عهد جدید بر می آید که برنابا در ایمان آوردن به عیسی بر بسیاری از شخصیت های بزرگ مسیحی هم چون «پولس» سبقت داشته، بلکه شفیع پولس نزد حواریون بوده است. از کتب عهد جدید و نامه های پولس به دست می آید که برنابا از بنیان گذاران سفرهای تبشیری و چهره ای شاخص و معتبر در عصر رسولان بوده است. برنابا و پولس مأمور دعوت امت غیر مختون (غیر یهودی ها) به مسیحیت می شوند و به شهرها و دیارهای مختلفی سفر می کنند و با اذیت و آزارهای بسیاری مواجه می گردند و معجزات زیادی از خود نشان می دهند تا جایی که برخی آنان را خدا می پندارند. آنان اولین کلیساها را در جهان مسیحیت پی ریزی می کنند و در هر کلیسا کشیشی را برای اداره و هدایت مردمان برمی گزینند، اما طولی نمی کشد که بین برنابا و پولس «نزاعی سخت» رخ می دهد.

 

و بعد از ایامی چند، پولس به برنابا گفت: «برگردیم و برادرانمان را در هر شهری که در آنها کلام خدا را اعلام کردیم، دیدن کنیم که چگونه باشند.» اما برنابا چنان مصلحت دید که یوحنا ملقب به مرقس را همراه خود بردارد. لیکن پولس چنین مصلحت دانست که او را که از «پمفیله» از ایشان جدا شده بود و با ایشان همکاری نکرده بود، با خود نبرد. پس نزاعی سخت شد، به حدی که از یکدیگر جدا شدند، برنابا مرقس را برداشت و از راه دریا به قبرس رفت و پولس، سیلاس را اختیار کرد و از برادران به فیض خدا سپرده شده رو به سفر نهاد...

 

آخرین نشانی که از برنابا در منابع مسیحیت وجود دارد همین است که ذکر شد و دیگر اثری از او به چشم نمی خورد و او به گونه ای مرموز و شگفت آور از تاریخ مسیحیت ناپدید شده و تنها این پرسش به جای مانده است که چگونه این نخستین رسول، یا دست کم، یکی از رسولان نخستین، که شفیع و راهنما و همراه پولس، و پر از روح القدس و ایمان بود، بدون هیچ مقدمه و یا طرحی منطقی ناپدید می شود و به قول ویل دورانت به گونه اعجاب آوری از صحنه تاریخ محو می‌گردد.

 

برای دیدن كلیپ‌های مستند و مطالب بیشتر به کانال تلگرام ما رجوع بفرمایید

https://t.me/goghT


تاریخ : یکشنبه 22 مرداد 1396
ساعت : 12:28 ب.ظ
لینک ثابت
گذر گاه
نوشته شده به دست گذر گاه
نظرات

هزار انجیل #52

انجیل توما اسرائیلی

 

دانشمندی به نام «کوتلیه» در کتابخانه ای از این انجیل جزوه ای یافت که به یونانی، مکتوب و در قرن پانزدهم مسیحی نوشته شده بود، کوتلیه بعد از این که به تصحیح آن اعتنا نمود، آن را در اروپا منتشر ساخت.

 

نسخه ای از این انجیل در مکتبه فینا یافت می شود و نسخه ای از آن در کتابخانه بزرگ پاریس موجود می باشد.

 

برای دیدن كلیپ‌های مستند و مطالب بیشتر به کانال تلگرام ما رجوع بفرمایید

https://t.me/goghT


تاریخ : یکشنبه 22 مرداد 1396
ساعت : 12:26 ب.ظ
لینک ثابت
گذر گاه
نوشته شده به دست گذر گاه
نظرات

هزار انجیل #51

انجیل جئو ( Jeu )

 

دو انجیل جئو، آثاری گنوسی است که نسخه خطی آن به زبان قبطی در قرن های چهارم تا ششم میلادی نوشته شده است به سال 1769 کشف شد. این اثر ترجمه ای از اصل یونانی است که در نیمه اول قرن سوم تألیف شده است.

 

در این اثر عیسی این را بیان می‌کند که چگونه خدای پدر جئو Jeu، خدای واقعی، را از آغوش خود برون داد. در این دو کتاب تعالیم سری دیگری نیز آمده است.

 

برای دیدن كلیپ‌های مستند و مطالب بیشتر به کانال تلگرام ما رجوع بفرمایید

https://t.me/goghT


تاریخ : یکشنبه 22 مرداد 1396
ساعت : 12:19 ب.ظ
لینک ثابت
گذر گاه
نوشته شده به دست گذر گاه
نظرات

هزار انجیل #50

انجیل حکمت ایمانی (Pistis Sophia)

 

نسخه خطی این اثر، که نوشته ای گنوسی است، به زبان قبطی در سال 1785 کشف شد. سه بخش این اثر به زبان یونانی و حدوداً بین سال های 250 تا 300 میلادی تألیف شده.

 

زمان تألیف بخش چهارم، که فاقد عنوان است، به حدود 200 تا 250 میلادی بر می‌گردد. این اثر حاوی 46 سؤال است که دوازده سال پس از صعود عیسی از او پرسیده شده است.

 

39 سؤال توسط مریم مجدلیه پرسیده شده و پاسخ‌ها توسط فیلیپ نوشته شده است. در این اثر نیز، مانند انجیل مریم مجدلیه، پطرس به این وضعیت و جایگاه مریم و این که او بیش از دیگران سخن می‌گوید، اعتراض کرده ولی مریم به کار خود ادامه می‌دهد.

 

در این نوشته عیسی به شاگردان خود درباره غلبه بر شر و مواجهه با حکمت ایمانی و تعالیم گنوسی آموزش می‌دهد. او به شاگردان خود می‌گوید که اسراری را که در کتاب های جئو Jeu آمده، بیاموزند.

 

برای دیدن كلیپ‌های مستند و مطالب بیشتر به کانال تلگرام ما رجوع بفرمایید

https://t.me/goghT


تاریخ : یکشنبه 22 مرداد 1396
ساعت : 12:16 ب.ظ
لینک ثابت
گذر گاه
نوشته شده به دست گذر گاه
نظرات

هزار انجیل #49

انجیل سری مرقس

 

فردی به نام مورتون اسمیت در سال 1973 دست نوشته ای را که خود او در سال 1958 در اورشلیم کشف کرده بود، چاپ کرد.

 

این نوشته بخشی از نامه ای منسوب به کلمنت اسکندرانی بود. در این نامه آمده است که گروهی از گنوسی ها اعتقادات خود را از «انجیل مرقس» که سری و رمزی است می‌گیرند.

 

به گفته این نامه، مرقس پس از مرگ پطرس به اسکندریه آمده، انجیلی بسیار روحانی و معنوی برای انسان های کامل تألیف کرده است.

 

فقره ای از این انجیل که این نامه نقل می‌کند، حاوی این است که عیسی مسیح، جوان مرده ای را زنده می‌کند و آن جوان پس از برخاستن عیسی مسیح را می بیند، عیسی مسیح تعالیم سری و رمزآلودی به او می آموزد.

 

گفته می‌شود که این انجیل در ربع نخست قرن دوم میلادی در اسکندریه مورد استفاده قرار می‌گرفته است.

 

برای دیدن كلیپ‌های مستند و مطالب بیشتر به کانال تلگرام ما رجوع بفرمایید

https://t.me/goghT


تاریخ : یکشنبه 22 مرداد 1396
ساعت : 12:14 ب.ظ
لینک ثابت
گذر گاه
نوشته شده به دست گذر گاه
نظرات

هزار انجیل #48

انجیل مریم مجدلیه

 

نسخه خطی قبطی این انجیل، مربوط به قرن پنجم میلادی است که در سال 1896 پیدا شد و در جنگ جهانی دوم ناپدید گردید.

 

انجیل کنونی مریم مجدلیه از روی یادداشت های موجود بازنویسی شد. احتمالا این انجیل در اصل به زبان یونانی و در قرن دوم نوشته شده باشد. البته چیزی درباره نویسنده آن معلوم نیست.

 

این نوشته دو قسمت دارد. در بخش اول که قسمت اول آن موجود نیست، عیسی پس از صعود به شاگردان تعالیمی درباره گناه و ماهیت آن می‌دهد.

 

در بخش دوم عیسی تعالیمی سری به مریم مجدلیه، که نزد عیسی از همه زنان بالاتر است، می‌دهد و او برای شاگردان بیان می‌کند. پطرس اعتراض می‌کند که مگر می‌شود که عیسی در میان شاگردان یک زن را برای این کار برگزیده باشد. مریم به او پاسخ می‌دهد و برخی از شاگردان عیسی از مریم مجدلیه دفاع می‌کنند.

 

در انجیل مریم مجدلیه از عیسی مسیح با عنوان منجی نام برده می شود و مدام ضربانِ "منجی گفت، منجی گفت" در آن طنین انداز است. در انجیل مریم مجدلیه مصلوب شدن مسیح انکار می شود. این انجیل روایت می کند، شخص دیگری را به جای عیسی مصلوب می کنند.

 

فرقه دوستیک نیز بر این باورند، آن کس که به صلیب کشیده شد، تنها شبیه او بوده است و دشمنان مسیح، انتقام خود را از آن شبیه گرفته اند.

 

برای دیدن كلیپ‌های مستند و مطالب بیشتر به کانال تلگرام ما رجوع بفرمایید

https://t.me/goghT


تاریخ : یکشنبه 22 مرداد 1396
ساعت : 12:11 ب.ظ
لینک ثابت
تعداد کل صفحات: 23

>